VOLMARKING VAN HET MENSCHDOM BESLUITEN? 145 
en flaven waren verdeeld, en duizenden, over de 
velden verfpreid „ voor ‘hét onderhoud van betrekke= 
lijk weinigen moesten zorgen, op meer of minder 
afftand rondom den koning als het middelpunt ver- 
zameld,’ toen veranderde de gedaante der zaken, 
toen ontftonden er kweekhoven voor fijnere vruche 
ten des’ geestes, en” vonden ledigheid en weelde, 
eerzucht en behoefte , naar ingebeelde fchatten gra= 
vende’ “menigmaal een ware heilfontein. Het is 
waars door den rijkdom werzwakt en bedorven; 
Vonde zulk een’ volk weldra zijn ondergang door de 
meer woeste natiën, die op’ deszelfs “goederen en 
gemakken vlamden. En niet zelden werd dan het 
beste en “edelfte vernield 3: niet zelden” volgde een 
lange tijd van woeste barbaarschheid ; maar alle za= 
den gingen toch niet verloren,’ en van tijd tot tijd 
vestigde zich eene mate van befchaafdheid op méer 
dan “éénê plaats.‘ Wie “zal bepalen, in welk, mis. 
fchien wél geordefid „verband deze opvolgende 
gebeürtenisfer’ ftonden , om de oogmerkén der God- 
heid ‘te’ bereiken 2’ Wie- zal ons zeggen , wat dé 
gezondere 'godsdienttige- ‘denkbeelden van den Pér: 
zifehen* cyRus de 'Griëkfche befchaving van’ de 
„zegevierenden ALEXANDER , de wets en regtsges 
léerdheid ‘der’ Romeinen ‘hebben uitgewerkt? Wie 
zal ons, tot op dezen dag ‘en onze eigene gefchies 
denis toe, de ‘geheimen verklaren, waarom züidén 
en noorden , oosten en westen van dit werelddeel; 
als doôr elkander gefchud, en eindelijk zelfs met dé 
bewoners’ der uitgebreide vlakten van den Aziatië 
fchen’ grensbodem- in aes gebragt moeste 
worden ? 
Doch 
