_ VOLMAKING VAN HET MENSCHDOM BESLUITEN? 155 
/ 
en zijn het zoo veel meer geweest, als wij in het 
laatst verloopen’ tĳdperk- meer terug dringen. ' Bo- 
vendien hebben zich andere ftroomen met dezen 
Grieksch- Romeinfchen vereenigd, gelijk zich in de 
ontzettende en fchoone voortbrengfels der Gothifche 
bouworde doet ziens ja, wat wij; in onderfcheidene 
opzigten , aan dezen te danken hebben, laat zich 
geenszins bepalen. En eindelijk , hoe lang is reeds 
het tegenwoordige tijdperk van befchaving, met de 
gedurige afwisfelingen op de oude’ wereld vergele= 
ken! Hoe zeer levendig werd al dien tijd de be= 
moeijing om te vorderen gehouden, bij den naijver 
onder verfchillende volken | Hoe zeer dienden 
hunne worstelingen zelfs, om het vernuft te fpitfen! 
Hoe ftrekte dit alles, inzonderheid, om zulk eenen 
flilfland te voorkomen, als in het digt afgeflotene 
China het verloop der eeuwen an vruchteloos 
heeft gemaakt ! 
En dit diene ons tot eenen overgang, om van die 
uitbreiding te fpreken, welke al even zeer tot” ver- 
heffing van het gebouw der menfchelijke kennis en 
vermogens moet hebben medegewerkt. Immers, in 
deze treffen wij flechts eene andere afmeting dere 
zelfde grootheid aan, als bij het even befchouwde, 
Door de ruimte verfpreid , werken hier tallooze 
geesten aan denzelfden arbeid der volmaking, wel= 
ken zij dáár, als door den tijd verdeeld en op ééne 
rij. geplaatst, poogden tot ftand te- brengen. Het is 
waar ‚ duizenden werken blindelings voort, zonder 
in eenig. opzigt verbetering, bij eenige zaak ver- 
meerdering van’ kènnis voort te brengen. Maar 
L 3 ins 
