„DOOR DE TURKEN. <c 197 
„Deze ondergang vanhet -Griekfche rijk ‘kan ons 
op zich zelve geenszins bevreemden, doch als-men 
„zich: de fchoone dagen der Oudheid ‘herinnert, zoo 
valt de gedachte; 'dat de eens, zoo -befchaafde be- 
„woners -van-ZZellas eene prooi van zulke „woeste 
Aziatifche Barbaren geworden zijn, elken naden- 
kenden zwaar op het harte ‚en wij ontwaren eche 
ontmoedigende mengeling van ‘licht en duisternis „ 
‘wanneer wij op de gevoigen letten „ welke de val van 
Konftantinopel voor de flaatkundige, godsdienflige , 
zedelijke en wetenfchappelijke gefteldheid der volken 
van Europa gehad heeft. | 
Hoezeer “het groot verbond der Européétthé 
fltaten” vóór” het gefchetste tijdvak dië vastheid en 
eenheid nog niet bezat, welke het later verkreeg : 
aller vormden nogtans een zeker geheel. Gelijkheid 
van afkomst, van «zeden en Godsdienst flingerde 
om de verfchillende natien eenen band , welke niet 
weinig medewerkte ter handhaving van veiligheid 
en rust. «Deze gelijkheid trok eenen muur van 
affcheiding op tusfchen de bewoners van. Europa 
en van dzië, die, onder eene andere luchtftreek 
geboren, andere begrippen en zeden huldigden;, 
een’ anderen Godsdienst beleden ,„ en‚zelfs «in 
hunne’ ruwe taal de woestheid van hunnen oorfprong 
te kennen gaven. Schoon deze in ons werelddeel 
_wel eens vasten voet verkregen, men gevoelde. 
fteeds de noodzakelijkheid , -om- hen uit hunne 
wederregtelijk bemagtigde verblijfplaatfen te verdrine 
gen. Het Griekfche. Keizerrijk , hoewel ‘op de 
uiterfte grenzen van Europa, en in de onmiddellijke 
nae 
