208 DE VEROVERING VAN. KONSTANTINOPEL, 
zich met meerder regt verwonderen „hoe - zij in 
hunnen onderdrukten ftaat nog zoo veel goeds heb= 
„ben behouden, als men onder hen opmerkt. Wat 
toch is de geheele menigte van de Rajas in het oog 
van den grooten Heer anders, dan eene kudde flagt= 
“vees:die hij naar de’koppen telt en laat onthalzen ? 
Welk eene behandeling moet het -uitwerkfel zijn 
van zulk eene befchouwing „ en-wie kan dan ei- 
fchen, dat zulke verachte afhangelingen deugden 
zullen aankweeken, welke alleen onder’ een vrij en 
gelukkig volk kunnên ‘ontftaan en tieren? Neens 
verwonderen wij ons’nîet, dat de etegenwoordige 
“bewoners ván landftreken „ waar de zégeningen van 
verlichting en befchaving eertijds prijkten „ deerlijk 
verbasterd, ja dat fofnmige flammen tot rooverhorden 
vervallen zijn, „ Hoe vele jaren en eeuwen van woe- 
ling ‘en bloedvergieten zijn er over deze rampzalige 
oorden als een’ ftormwind henen gevaren, die de 
edelfte kracht verbreekt „ en hoe” moet’ al het goede 
verftikt » en‘ vernield worden onder “den adem der 
dwingelandij, -die ook’ nu nog” als- eene noodvlaag 
door die lânden giert} Ja, ftellen wij den Griek vrij 
alseen” woesten: roover. tem toon ‚maar wijzén' wij 
tegelijk sop den ‘Turk s-die hem door zijne roofzucht 
van het vreedzaam bebouwen zijner velden affchrikt 5 
befchuldigen wij hen vrij van onopregtheid , list en 
bedrog 3 maar bedenkem wij tevens, dat hij de ‘flaaf 
is van eenen ‘Meester „ die alle deze ‘ondeugden 
tegen. hem ‘in’ het werk ftelt, en wiens willekeur-en 
wreedheid hem geene andere middelen tot !zelfs- 
behoud overlaten 3 en zien wij met minachting neder 
op 
