236 DE/OYERVAARF OVER Den! sfyx; 
de menfchen in onderfcheidene ftanden , oorden 
en betrekkingen kennen: en deze boeken- en men- 
fchenkennis/ vertóont’ zieh allekWwegde. if \zijne ge- 
fchriften. De Natuur had hem met een fijn vere 
_nuft,. eéne sap ader van Jatyricken 
luim en. met, de, gaaf 4 arodië giftigd , die 
hij dan ook ‘vlijtig “dankweéekte, Eri waarin hij mis- 
fchien, alle zijne, voorgangers en volgers: heeft over- 
ttorfén. Lucianus (om nu van Zijne meer ernftige 
verhandelingen““hiet” té * fpréken) ‘befpot alle zijne 
Goden, de Wijsgeeren,van alle gezinten , (doch 
vooral de Stoicynen 2) en ook de éerfte Christenen. 
Doch -wantiee? hij van ‘de laätften’ flechts op enkele 
plaatfen, en wel zoodanig fpreekt, dat hij duidelijke 
blijken van onkunde geeft in hunne godsdienftige 
gevoelens,;zoo vertoont: hij zich als een’ zoo veel 
te beteren kenner van alles, wat de Wijsgeeren 
ger;„Oudheid., ende fabelleer aangaat. Beiden „ de 
Schijnheiligheid. en, overdrijving der eerften „de bui- 
tenfporige verdichtfelen der laatften „geven rijke flof 
aan zijne, ‚fnerpende hekelroede.3:en aan zi ne reeds 
onverfchillige, eeuw. had hij het te „danken, dat hij 
zoodanig over de volksgodienst mogt Schrijven.’ Hij 
verzamelt namelijk alle overleveringen en. nsprAohies 
zijmdfte en. befpottelijkfte en alit die in „korte 
tafereelen bij, elkander, „, waarin. „de „een -of andere 
God. of Godin of, ook, wel andere, perfonen „ fpre= 
kend ingevoerd, worden. „en „de: geheele fabelleer 
parodiëren. ‚Nogtans toont zich, LUCIANuUs - veeltijds 
ook als eenen zeer, ernftigen, zedemeester „die Merk 
0 aan 
2 
