LJ OEWDE TIRAN=vo 77 237 
aandringt op een “zuiveretoeén: deugdzamen levéns- 
wandel „ doch vooral-zondershuichelarij en: fchijne 
vroomheid. Het: onderftaande ftukje , eene meer. of 
min. boertige ‘voorftélling: „vans de « denkbeelden der 
Ouden nopens’ het fchimmenrijk „de overvaart over 
de helrivier: Stya „en de: beoordeeling ‘door een” 
der drie “Regters 5 “MINOS ; “ARAKUS €en RHADA* 
MANTHUS behelzende „ heeft nogtans ‘eene zedelijke 
bedoeling, en ‘eindigt met! een diepgedacht en waar 
denkbeeld. „De eerfte is-dezes alle menfchen. zijn 
na den dood gelijk y alleen ware deugd en verdienn 
flen maakt aldaar «onderfcheid: in hun lot, en de 
werdrukker … zijner! evenmenfchen boet ddr zijne 
wandaden; hev tweede: geene ligchaamsftraffen zijn 
zoo. gepast en zwaar: voor. den boosdòender, als de 
wroeging van zijn geweten, het terugdenken aan 
zijne vorige wandaden ; en ‘nu voor eeuwig verlorene 
genietingen. Men ftore: zich dus niet aan het boere 
tige kleed, hetwelk om de » geheele. voorftelling 
geworpen is; “en hetwelk-de' Vertaler , zoo: verre 
de aard der beide: talen „toeliet „ heeft. zoeken” te 
behouden. «Men dringe door in de’ kern ,-en zal 
uit die-fchijnbaar zoo losfefpel der verbeelding Wee 
zenlijk nut kunnen trekken, 
Doch vooral. als aefthetisch kunstgewrocht be- 
fchouwd; bezitten” de werken “van: LUCIANUSs en 
ook deze zijn Kataplouss de grootfte verdiene 
ften. Deze Schrijver ; in PLATO en de overige oude 
Wijsgeeren doorkneed ; heeft niet alleen op een’ 
afftand van vier eeuwen van die groote Model- 
len, in een reeds zinkend tijdvak, waarin gezwol- 
Q4 ‚len 
