OF DE TIRAN, A Je 
onze levenswijze is liĳnregt- uiteenloópend. - De 
tiran toch , in zijn leven voor gelukkig. geacht „ 
én bij allen gevreesd en ontzien, die zoo veel 
goud en zilver, en fchoone: kleederen , én paars 
den , en gastmalen ,- en: bloeiende. kinderen en 
choone vrouwen. verliest , - jammerde met regt; 
en was bedroefd, toen hij aan dit alles ontrukt 
werd. Want ik weet niet hoe, maar de ziel raakt 
daar aan, even als aan vogellijm, vastgekleefd, en 
wil die goederen” niet loslaten, “waaraan «zij zoo 
lang gehecht is geweest. «Of veeleer is het een 
_ onbreekbare band, wadraan zij gebonden zijn, 
zoodat, wanneer iemand dien met geweld losrukt 
zoo fchreeuwen zij, en, hoewel in andere dingen 
vermetel, worden zij omtrent den weg,” die naar’ 
de benedenwereld voert, lafhartig bevonden. Dan 
‚ keeren zij zich achterwaarts om, gelijk ongelukkige 
minnaars, en willen. hetgeen in het licht is,»ten, 
minften wan” verre befchouwen „ gelijk die: dwaas 
daar gedaan ‘heeft, zoowel door weg “te looperi', 
als u hier zoo te ftaan bidden.” Maar ik, die: inhet 
leven géen pand: had, dat «mij daaraan” verbond 
noch akker , noch paleis, noch goud; noch'-prach= 
tig huisraad, noch «roem: of ftandbeelden 3 hetis 
natuurlijk, dat ik fpoedig=bereid ben; en ATROPOS 
had mij flechts'te. wenken, toen wierp ike vrolijk 
het mes: en het leêr weg, hield alleen de--leestiù 
de hand , en zonder eens mijn fchoeifel aante. doen; 
of het zwartfel van mijne handen af te-vegen ; 
fprong ik op , volgde de Schikgodin , of liever, _ 
ging haar vooraf „ziende op hetgeen vóór mij was, 
Et GN ov Wwant 
