864 DE OVERVAART OVER DEN STYX5 
vän elk ‘dier: misdrijven. onzigtbare teekenen. in zijne 
ziel rond, (*) 
1e EYNISCUS. «Zie daar fla: ik--dus ‘naakt voor u, 
opdat gij de teekenen: waarvan gij fpreekt ; zoudt 
kunnen onderzoeken. | 
RHADAMANTHUS. «Gij zijt: geheel zuiver „behalve 
deze ‘drie vof. vier, die geheel weg en onmerkbaar 
zijn. Maar: hoe is-dat? „het zijn: wel fporen en 
teekenen van fchandmerken , maar ik weet niet hoe, 
al- 
(*) Deze plaats is eene navolging van PLATO, die 
dit fraaije zinnebeeld in zijnen Gorgias, op. eene wijze 
bezigt, welke misfchien aan LUCIANus het denkbeeld 
van deze geheele zamerfpraak heeft aande ‘hand ge- 
daan. Het doel dier zamenfpraak is te bewijzen, eerst 
dat een Redendar ‘hetgeen hij zegt, niet om weg te 
flepen, of zelfs te misleiden, maar enkel moet voors 
dragen, om het goede te bevorderen, dat dus de wel- 
fprekendheïd” der Sophisten niet meer dat bedrog was. 
Dit leidt van zelve tot de befchouwing van regt en 
onregt op zich zelve, en tot een bewijs, dat het goede, 
het regtvaardige, het heilige’, ook zonder’ bijkomende 
genôegens iets waarachtigs en zelfftandigs iss Daarom is 
zelfs de geftrafte kwaaddoener minder ongelukkig, dan 
de’ ongeftrafte ; die in zijne vaart ten verderve kan 
voorthollen , en ziet de dood is te vreezen, of het ergfte 
kwaad, maar de bngeregtigheid, wanneer de ziel, met 
Zonden beladen, “naar de benedenwereld vertrekt; en 
ke KG dit 
