388 NAAR EEN OUD PROVENCAALSCH LIED. 
© geléid’ mij “nfar dé nes” 
Waar de rozen ftonden, 
Waar gelieven „ op huun’ Weg 
Hemelwellust vonden. — 
„ Vreeslijk heeft de storm geloeid 4 
pa Ook die heg heeft uitgebloeid” 
Zeg, waar toog het meisje heen ; 
Dat mij dáár. verrukrte, 
Toen zij die- me een-engel fcheen, 
Bij ’t viooltje bukte? — 
‚s Jonglingt leer - wat fchoohheid zij! t 
» ’s Meisjes bloei is “lang voorbij” 
Toon mij dan des -zangêrs weg, 
Die, in züivre tóonen , | 
Zong van bloemen, beekje en “heg ; 
En den lof der fchoonen? 
»„ Meisje !-ons «leven keert. niet weêr , 
» Ook: die. zanger ‘is niet meer.” 
Vrij naar het Hoogduitsch van 5, G. JACOR, 
k di door 
FP. 'GISIUS NANNING. 
| 
