LLE D, 
VRIJ GrvOLGD’ NAAR HET HOOGDUITSCH VAN 
1. JACO B, 
mm En Onnen 00e dd 
OO, een frisfche bank van zoden, 
Naast een heldre. waterkom , 
Treft mij, uit den hoogen toren, 
„ Zitvren klokken! uw gebrom, 
Zitvren klokken ! noemt hem luide, 
Wien mijn boezem tegenjuicht ; 
Van wiens liefde ’ jong gebloemte, 
’t Lentegroen zoo: zacht «getuigts”:. 
„Zegt het mede, murmlend beekje ! 
Roosje ! zachte klavertries ! 
Zegt het, dat Hij, die u vormde , 
‘Mij een goede Vader ís, 
Dat Hij uit fluwelen fchalen 
Gouden vruchten rijpen doet; 
Dat, door Hem, des levens volheid 
Ieder. wordend knopje voedt. 
Klinkt dan, klokken \ Ach! wat ware 
Buiten Hem een hemel waard’ ! 
Ach! geen leven! ach! geen liefde t 
Zonder Hem geen heil op aard! 
’s Mor- 
