IETS-OVER DEN SMAAKe 383 
der befchaving en der verlichting doet hooren? Is 
de fimaak in beide begrepen? Zou de fmaak beider 
onmisbare medgezel zijn? of. zou men alleen be- 
fchaving en. verlichting noemen „ omdat letteren „ 
geleerdheid „ wijsbegeerte ; en wat al meer het 
verftand befchaaft. en verlicht, dikwijls ftiĳgen. en 
eene. aanmerkelijke hoogte bereiken „terwijl de 
_ {maak die vaart niet kan bijhouden „en achter aan 
komt? Het laatfte is wel het waarfchijnlijkfte , ome 
dat men gewoonlijk een onderfcheid maakt tusfchen 
werken. van diepe nafporing of overpeinzing „ en 
werken van fmaak, terwijl die lijn zoo fcherp ge= 
trokken wordt, dat men den {maak in de laatfte 
gaarne ongemoeid laat ,-maar deszelfs overeenkomst 
naar de eerfte zou aanmerken als de influiping eener 
luchtige oppervlakkigheid, — Dit moge zijn, zoo 
als het iss maar het blijft te wenfchen „ dat de uite 
breiding der wetenfchappen hare gehalte en ftevig= 
heid nooit moge verminderen: dat haar nooit moge 
gefchieden, wat den kostbaren ftaaf, onder de hand 
van den goud{mid, te beurt valt. Hij klopt op den « 
klomp, en “het rekbaar metaal breidt zich uit: het 
wordt. breeder en langer: en hoe meer de hamer 
beukt, hoe dunner het wordt en ĳlder: tot dat 
het eindelijk als. geen ligchaam meer heeft, geene 
aanraking meer verdragen kan, en voor den adem , 
als een veder, wegftuift; maar zoo ligt moest. het 
ook „zijn ; zou het op duizend dingen van minder 
waarde kunnen -aangeftreken en gelijmd worden: . 
Zij worden verguld, en het is als zag men louter 
goud. | 
„Waar de befchaving op zulk. eene wijze ver- 
fpreid 
