378 IETS OVER DEN SMAAïG 
der feestgenooten ‘het best inftemmen ‘zals maar 
verplaatst u „ in verbeelding, met ons aan het Thes= 
falifche {trand , waar Griekenlands ‘helden vergaderd 
zijn, om den togt naar het gulden vlies te onder- 
nemen. — Met opgeruïimden geest liggen zij op den 
oever neder, en onthalen zich, zoo veel de plaats 
en de gelegenheid het toelaten: de ‘beker gaat rond , 
en fpant en verhit de gemoederen, Een uit den 
hoop flaat vermetele taal uit,’ en verheft de kracht 
zijner wapenen boven de magt van jurPiTER + een 
ander tuchtigt hem met wijze redenen. Het ontbreekt 
geen van beiden aan goedkeuring en onderfteuning. 
Men twist, men tiert: het zwaard zal getrokken , 
en eene groote onderneming door hunne tweedragt 
verijdeld worden. — Orpnevs neemt zijne lier: zijn 
gezang ademt vrede en de Oppermagt der Goden : 
hij eindigt, en het oor der twistenden vangt nog 
zijne laatfte toonen op! de ftorm der hartstogten is 
bedaard, en de tweedragt vergeten. — Zegt vrij, 
dat dit oud verhaal opgefmukt ‚ misfchien geheel 
verdicht is, maar gij zult niet ontkennen , dat een 
volk , na gedurige nederlagen ontmoedigd, door ge« 
zangen aangevuurd werd , en de overwinning be= 
haalde. Heette dit, zich vleijen en fchikken, en 
naar goedkeuring"dingen, of toont de kunst zich 
hier in hare onbedwongene , vrije kracht, in het bezit 
van dat vermogen „ hetwelk TiMoTnEUS op den 
jeugdigen Vorst van Macedonië had? Liet hij den 
fpeler niet voor zich komen , flechts om zijne nieuws- 
gierigheid te voldoen, en iets te hooren vanhet, 
beroemde talent des fpelers; — maar trilde niet het 
krijgslied door zijne ziel en zenuwen, en vloog hij 
niet 
