IETS'OVER DENYSMAAK, 375 
den «zijn vom (de zakeny enomiet-de:zakenvom de 
woorden: vals ik fehrijfy zie koop de zaken, en 
ziet opde woorden.:. Waarom zegtgij niet, as ik 
dees? Zie de onbeftaanbaarheid van’uwe magtfpreuk ! 
Gijwaagt ‘het piet ,m bijde fchare def genietenden 
tevvoegen ; en” wilt liever” het ftandpunt ‘vermijden’, 
waar gij een onpartijdig beoordeelaar van uw eigen 
werk zoudt zijns =— Gij weet wat gij zeggen „ gij 
weet ‘wat gij fchrijven” wilt's de denkbeelden ftaan: 
klaar ven geregeld voor uwen geest! fchrijf ze ne- 
der 5” maar. verzuim’ het, door” eene bezadigde 
keuze eú fchikking uwer “woorden, ze helder en 
geleidelijk” uit: te drukken: = vergeet het, dat één 
enkel woord „overtollig in fchijn , een ge makkelij 
ken overgang van «de eene gedachte tot de andere 
maakt: —rtast in het wilde rond naar vergelijkingen 
en overdragtelijke fpreekwijzen, die niet in overeen= 
komst zijn met uwe bedoelingen, die niet begrepen 
worden , omdat gĳj-ze uit min beoefende wetenfchap= 
perd of uit weinig bekende zaken ontleent , die aan= 
ftootelijk « zijn, omdat zij: eene: onaangename , ja 
walgelijke herinnering opwekken: — wees te fpaars 
zaam met uwe bijvoegelijke naamwoorden ; wanneer 
zij de kracht uwer” meening zouden «kunnen doen 
‚ werken, of laat, geen enkel naamwoord onverzeld, 
en deel uwe epitheten rond bij handenvol, wan 
neer er geen enkel noodig is. — Gij kunt dit alles 
doen, omdat gij zelf weet en begrijpt en gevoelt , 
wat gij gefchreven hebt 5 maar gĳ zijt onkiesch 
omdat gij voor uwen lezer niet een weinig mocite 
ten beste. hebt: — en wanneer hij fomtijds glim= 
lacht , waar gij hem met uwe zaken tot tranen toe 
Cc 3 hadt 
