374 IETS OVER DEN SMAAK; 
verfchijnt, om gelezen te worden : — het moet’ de 
grenzen eener wetenfchap uitbreiden „ het ‘moet ons 
derwijzen „ het moet ftichten, het moet vermaken. 
Maar: wanneer de wetenfchap er noch aanwas noch 
opheldering bij wint» wanneer het noch onderwijst 
noch fticht, noch, vermaakt 2... De vriend, die 
ons-bezoekt, isaltijd welkom, zelfs dan, wanneer 
ftoffe- tot. nuttig onderhoud ontbreekt „en een ge- 
fprek- over beuzelingen onderhoudend is; maar hij, 
aan wien wij flechts beleefdheid fchuldig zijn , die 
zich zelven ‘het bezoek, dat hij ons doet, en niet 
aan ons als eene. eer. moet toerekenen „ die alleen 
naar onze gezondheid verneemt, over de koude of 
hette van het jaargetij klaagt, en ons blootelijk » zij= 
nen naam fchijnt te willen herinneren : — hém zien 
wij liefst fpaarzamer met zijne opwachting. Het is 
aan zoo weinige fchrijvers gegeven ,- boezemvrien= 
den van hunne lezers te worden, en eens onge- 
vraagd te mogen oploopen „om over niets , maar 
bevallig te beuzelen! — Mogen anderen daarom de 
verhouding vergeten tusfchen één en duizenden, en 
den eerbied, dien eene ganfche vite van één 
harer leden vorderen moet? 
„ Het is dus eene onkieschheid, het is gebrek 
aan fmaak , de pen te voeren, zoo dikwijls het nut= 
tiger is niet te fchrijvene | 
13, Maar het boek is gefchreven. De fchrijver, had 
regt om op te treden, omdat hij te- verhalen had, 
wat weinigen wisten, en te beredeneren, waarover 
nog niet of‘ maar weinig gedacht was. Ongelukkig 
is “hij, wanneer ‚hij de kennis van het nuttige en 
noodzakelijke mist: wanneer «zijne leus is :-de woor 
| den 
