„364 IETS OVER DEN SMAAK, 
reuk dit ook niet? — en echter ge men fteeds, 
in een hoogeren zin, &en- wÂân van fmaak, en 
nimmer een man van gehoor, of een man van reuk. 
Op deze wijze zouden Wij nog vele vragen kun- 
nen doen, en veel antwoorden geven, en wij zou- 
den waarfchijnlijk tot dit uitfluiffel.‘kómmen : het 
fpraakgebruik, waarin anders. zoo veel wijsheid en 
ondervinding opgefloten ligt, is in dit opzigt geheel 
willekeurig, of, de zinnelijke {maak , alleen door 
het misbruik en deszelfs gevolgen tot eene grove 
voldoening van de begeerte naar gênot verlaagd , of 
die zinnelijke fmaak verdient hooger aangeflagen te 
worden in de fchatting der ligchamelijke zintuigen. 
Misfchien zou men het zelfs nog iets verder brene 
gen, en zou, het blijken, dat met den zinnelijken 
{maak zoo menigvuldig en zoo geregeld proeven 
genomen worden , dat wij den graad van deszelfs 
verfijning naauwkeurig in elkanderen kunnen opmer« 
ken : terwijl de ondervinding altijd geleerd heeft, 
dat ook de onzinnelijke {maak zijn gebruik en zijn 
misbruik heeft: dat cok daarin eene eïndelooze 
_ verfcheidenheid gevonden wordt, en een onafzien- 
bare reeks van meer of min fijne beoordeelaars „ 
van anderen die met eene uitpurende, kieschheid 
gedurig aan walging lijden, en van eene derde ons 
gelukkiger of gelukkiger foort, die alles, wat men 
hun toedient, voor lief nemen , die met alles te 
vreden zijn. 
Of men in dit wijsgeerig taalonderzoëk nog vêr- 
der kan doordringen , weet ik niet; maar ik wenschte 
over. den onzinnelijken fmaak en deszelfs verfcheie 
d | _den= 
