VOLGENS CicÉros 339 
Wän zäken door overdenking en ondervinding heeft 
verkregen, tigtelijk de toepasfing vindt, en voor 
Cyrus, Marfeille en Athene meet bekende nameh 
uit láteren tijd în de plaats zet: zoo wáar is het, 
dat de mensth , door allë eeuwen heen, in Zijne 
buitenfporigheden zich zelven gelijk blijft; en de 
Wijsgeerige befchouwing der volken bijna altijd de= 
zelfde uitkomften oplevert ! 
Doch screio gaat verder, en haalt een nieuw 
bewijs tegen deze grenzenlooze régeringsvormen 
ook uit het geväár, wáarin zij fteeds verkeeren , al 
gevestigd aan den glibberigen rand ván het verdérf. 
» Zie den beminnelijken cyrus { Eene vlaäg van 
onwil of kwadeh Ioim ftijgt in zijn haft op, eh hij 
kan een ‘monfter worden, als MZöfigehte’s tyrail. 
Hoe na grenst het beftuut der aanzienlijken aar 
hatélijke fâmilie+regering, wier loöden juk zoo veel 
zwaarder knelt, als de bevreesde hand het geweldi- 
„ger moet neêrgedrùkt houden. En is bĳ geheel 
het volk de oppetfmacht, dan is zij flechts eenê 
enkele fchrede van regeringloosheid en razerhij, dan 
ftijgt de pest 5” — doch het handfchrift is weder op 
deze plaats ónléesbaar. Och! ware alle gisfingen , 
om te wéten, wat er geftaan heeft, Zoo gemaks 
kelijk als deze! 
Waar aldus één der drie gehoetide Regefingss 
vormen afzonderlijk ' en alleen wefkt, en doot geen 
deel ‘der andere vórmen gewijzigd wordt, daar is 
de toeftand van den flaat altijd hachelijk en gevaar 
lijk ; want het eené uitërfte bedreigt daar fteeds 
Ne Dee Z het 
