330 OVER HET STAATSBESTUUR, 
ten laten gaan, waar zoude hij fchooner en beter 
model vinden , dan in Rome'’s gebied, zoo als-het 
door zijne voorouderen” gevestigd, en tegen de ver- 
gankeliĳkheid gewaarborgd was ! 
Wanneer dus rELIus scipro aanmoedigt , om 
hunne jongere vrienden den weg ter kennis van den 
ftaat aan te wijzen, aarzelt hij- niet; om ook deze 
beweegreden ‘er bij te woegen : „ Het heugt mij 
nog hoe gij menigmaal met PANAETius in het bijzijn 
van POLYBIUS redetwistte , en betoogde, dat die 
maatfchappelijke toeftand de beste was, - dien onze 
voorouders ons hebben nagelaten.” 
“Waarop scrpro met openhartige bewustheid van 
êigen waarde antwoordt: Ee: el \ 
‘> Ik ontken niet, dat het verzorgen en beheeren 
van den ftaat mij als eene af te werken taak van 
mijne voorouders is opgedragen,” Ik heb dus, even 
als de kunstenaars bij het bewerken der fchoone 
ftukken , waarin zij willen uitmunten , niets anders 
gedacht, niets anders overwogen,” niets anders bes 
hartigd , dan hoe het beste te flagen in het voltoois 
jen dezer verhevene taak. Doch wat ik ter bereiking 
van mĳn dóel bĳ de fchranderfte en ervarenfte 
Griekfche fchrijvers over dit vraagftuk heb gelezen 
heeft mij niet bevredigd; en ‘echter durf ik mijne 
meeningen niet boven de hunne ftellen,”* | 
Dan puriLus neemt deze bedeesdheid van sciero 
weg „ door op eenen vleijenden toon-te zeggen: 
» Neen waarlijk scipio , ik twijfel niet, of uw 
betoog zal veel rijker en vollediger zijn, dan al wat 
ooit door de Grieken over dit onderwerp gefchre= 
ven is” 
Het 
