VOLGENS „CICERO.ss,5 329 
op:het; treffend onderfcheid.‚-dat,zich, heg maakt tus= 
fchen: Grieken, en-Romeinen, … 
‚PraToen-zijne „dialogen „over „de. Politica of. ln 
flaatsbeftuur waren niet,meer„onbekend aan: scrpio, 
ende welopgevoede Romeinen ‚van zijnen. tijd 5-doch 
het ging hun „ gelijk, het „ons ‚gewoonlijk,,gaat „als 
_wij de voortbrengfelen; van. uitheemfche letterkunde 
leeren ‘kennen: Zij: verplaatften „zich „niet inde 
dichterlijke „wereld ‚van den verheven, pLATO, maar 
ftelden, de „denkbeelden van-rPrLATO onder het ges 
zichtspunt ‚ van „waar zij "ze konden overziene 
Het flreelde de vergeeflijke ijdelheid vanden goed» 
hartigen CICERO , -dat-hij de Griekfche ‘Wijsbegeerte , 
zoo als hij gaarne zeide , kon, opluisteren door. het 
licht van zijne-fchoone en’ rijke moedertaal die hij, 
als, eên-:opregt „beminnaar van’/zijn vaderland;, met 
voorbeeldeloozen ijver„beoefend had,» Weldra floop 
bijv dezen gelukkig flagenden ; arbeid.» de, „nationale 
eigenliefde binnen; -om,te, gelooven „:‚dat, al, wat de 
Romeinen, zich. mogten. verwaardigd. hebben-van de 
Grieken over te nemen, eene: wezenlijke. verbetering 
had ondergaan. Gold deze weronderftelling omtrent 
eenige zaak, dan was het voorzeker, omtrent, de 
ervarenheid. ín het befturen van den ftaat,. “Wat toch 
waren de wetten, en „zeden. en-inrigtingen van ‚de 
Grieken , in vergelijking. met die van de Romeinfche 
republiek! Praro had-wel zijne meeningen over 
regeringsvorm: „ontwikkeld „, doch. moest zijne toe= 
vlucht nemen tot denkbeelden „die in geen eenigen 
ftaat , dien hij kende, waren verwezenlijkt. Maar 
wilde de Romeinfche wijsgeer hierover zijne gedach- 
Ia ten 
