{ 
304 OVER HET STAATSBESTUUR,; 
‘iet’ durven ’óntkenmien’ dat: misfchien’ ook’ nu nog 
‘de helft wan hét” geheel ontbreekt , “behoören’ wij 
echter ten hòogfteh’ daïikbaar te zijn voor den gevon- 
‘denen fchâat. Hoe náauwkeuriger de beoefenaar der 
Latijnfche Letterkunde zijne wâardij toetst en weegt , 
hoe kostelijker hij ze zal bevinden. Hij ziet een 
nieuw veld geopend: voor zijne taalkundige nafpo- 
ringen 3-vindt eene reeks van woorden in eene be- 
teekenis gebruikt, die “hij niet vermoed had, of aan 
wier echtheid hij te angstvallig had getwijfeld. Met 
welk eene keurigheid van ‘uitdrukking ctcero zijne 
Griekfche voorgangers, PLATO en ARISTOTELES , Of 
nagevolgd, of in het Latijn overgebragt heeft, zal 
hij hieruit op nieuw leeren bewonderen, en tevens 
nieuwé bouwftof kunnen gâren, om andere Gricke 
fche en Latijnfche plaatfen met deze nieuwe hulp- 
middelen uit te leggen of te verbeteren. 
Inzonderheid zullen zij met bliĳjkbare vreugde de 
waardij dezer boeken erkennen, die de fchriften der 
ouden niet alleen beoefenen, om de fchoonheid van 
ftijl en vorm, maar tevens om de lesfen der 
wijsheid, die zij, bij de naïve ontvouwing hunner 
gefchiedenis” en de vermelding hunner zeden en 
inftellingen, aan de nakomelingfchap van alle tijden 
en volken hebben gegeven. Dat dan ook het bee 
doelde gefchrift van CICERO eene vermeerdering van 
dien wijsheidsfchat is, zullen wi thans pogen aan 
te toonen. 
Verplaatst u dus, M, G.T. „ voor eenige oogen- 
blikken met uwe verbeelding in de gelukkige dagen 
wan Rome’s republiek. In Häre gelukkige dagen, 
| zeg 
