316 TITUS-POMPONIUSCATTICUS 
triomf “gehouden is, “zich zelven te overwinnen. 
Vereering: noch verachting konden hem zijne ftand- 
vastigheid benemen; maar verdwenen fchaamrood 
voor de grootheid van zijne ziel. | 
Ik. bewonder zijnen uitftekenden moed, — Of 
waant welligt nog iemand dat. zijne fchijnbare were 
keloosheid aan lafheid was toe te fchrijven ? — of is 
er iéts, dat meerdere ‘kloekmoedigheid aanduidt, 
dan den flrijd te voeren en vol te houden tegen de 
openbare. meening van allen , zonder onderfcheid, 
die met ons leven ? — De dapperheid, die om het 
moorden in’ eenen veldflag geroemd wordt, heeft 
het zelfbehoud, de verbittering , de wraakzucht , 
alle de prikkels eener opgewondene drift tot oorza= 
ken en gezellen; de ftrijdenden zijn aan zieken in 
lende koortfen gelijk, wier zinnen door eene on= 
geregelde kracht worden “beheerscht en geléid en 
woortgédreven.” Maar de ftrijd van den geest tegen’ 
het algemeen oordeel is die des beradenen mans, 
die “bij: het vergaan der wereld: niet zou verblee= 
ken. — De moed van ATTIcus was grooter dan die 
zijner medeburgers. - Elk hunner had zijne eigene 
partij ter “zijner verdediging gereed; elk hunner had 
flechts “tegen een “gedeelte des volks te ftrijden 3 
maar AT Ticus ftond alléén ‘tegen allen , ftelde zich 
aan allen -bloot , omdat hij van allen verfchildee — 
Voor hem ‘was ook geene: overwinning” aanfporing 
“tot. moed5 ‘hem wenkte de lauwer” niet, noch 
beloofde hem geprezene. rust, en dle de voor- 
deelen „der overheerfching; hij werd door geen 
belang noch wraakzucht tegen de kleinmoedigheid 
gee 
