314 TITUS POMPONIUSATTICUS, 
M. H! laten wij dan nog hierbij ftilftaan „ en alleen 
dit niet vergeten, dat de onvolkomenheid mijner 
sede niets ten nadeele des onderwerps zelven bee 
wijzen mag. 
Ik bewonder in het burgerlijk ome van ATTICUS 
de fterkte van zijnen geest. Immers behoeft men 
flechts een weinig” kennis te hebben aan de roer- 
felen van het menfchelijk “hart, om te weten, dat 
niets hetzelve meer verleiden kan dan de eerzucht, 
dan de neiging om uit te blinken, en- zich voor 
het oog zijner medeburgers van eene boven het 
algemeene verhevene zijde te doen kennen. Hoe 
meerder krachten men in zich -zelven gevoelt, hoe 
fterker ook deze aandrang werkt op den gevoeligen 
mensch, zoodat de uitnemendfte geesten zich ligte= 
lijk het meest en gereedelijkst aan dezen hartstogt 
overgeven. « Daarbij zal. ook niemand ontkennen 
durven, dat geene zaak voor den vernuftigen moci= 
jelijker is, dan bĳ een gefchil „ waarvan hij boven 
allen het beste den. geheelen ‘omvang doorziet , 
zijne meening te verzwijgen sen «niet of eene der 
partijen bij te vallen, of wel. eene eigene op te 
rigtene Maar hoe „wordt dit alles niet tot eene 
onoverwinnelijke verleiding. opgevoerd , “als zich 
daarbij voegt dé ftem en het. voorbeeld van allen, 
die ons omringen, tot den laatften toe ; wanneer er 
niemand is, die ons niet uitlokt, om mede te din= 
gen naar de eere der meerderheid, die niet onze 
meening verlangt te weten , daarnaar uitziet, het 
oog op ons vestigt, en van onzen mond, van onze 
handelingen , de beflisfing fchijnt af te wachten % = 
> | Is 
