310 TITUS POMPONIUS-ATTICUS, 
teisterd, totdat AueusTuss=alleen: het veld behield 5 
en al.het bloedvergieten om: dén naam-der:vrijheid ; 
maar» wezenlijk ‘om eigenbelangen- eerzucht „door 
zijne „alleenheerfching. werd ‘opgevolgd. 
„Het -fchijnt inden eerften „opflag ; ongeloofelijk , 
M: H! dat Ar rrcus. zich nu bij-alle deze gebeur- 
tenisfen „onzijdig „hebbe kunnen. houden. Bij. alle- 
moeijelijkheid toch ‚der ‚zaak zelve, kwam nu nog 
de vertrouwde vriendfchap met BRUTUS, den tegen- 
_ftander van +;CRSAR, met CICERO , den. doodvijand 
van ANTONIUS , met; zoo. vele anderen „ welke door 
den overwinnaar werdelgd werden; kwamen de nu 
zoo luide verwĳtingen der Grooten, dat hij weinig 
de flechte burgers fcheem te haten; kwam eindelijk 
het doodelijk ‘gevaar, waarin ‚hij meermalen was: 
deze allen vereenigden zich om. hem te dwingen, 
partij te kiezen. „Hij koos er geene. 
Ook -nu betoonde, hij-door de ftrengfte onzijdig- 
heid zijnen afkeer. van „deze burgertwisten; eenen 
afkeer „ welke hem bij allen had. moeten gehaat ma- 
ken.„ zoo niet de ftandvastige, grootheid van zijn 
karakter hun. den „diepften eerbied had ingeboe- 
zemd. n ( | ‘ aad: 
Want, .M. HL welverre dat dit gedrag aan laf: 
heid of. louter ftaatkundige voorzigtigheid- toe te 
fchrijven zoude geweest» zijn „ zoo. blonk integen- 
deel zijn moed-,onbeneveld uit, wanneer, de, zaak 
der menfchelijkheid- zijnen. bijftand, vorderde. Steeds 
was. hijvtaan;de zijde, niet” vam den, overwin- 
naar , maar van den onderdrukten; niet om door 
partijfchap.te kwetfen, maar, om. door weldadigheid 
| Ze 
