306 TITUS POMPONIUS ATTICUS, 
„Nimmer trachtte «hij naar eerambten, tot welken 
hem de weg open ftond , overtuigd dat zij niet met 
eere konden:verkregen worden bĳ de zoo verre- 
gaande verfpillingen der kuiperij, noch met goeden 
uitflag waargenomen bij zulk eene bedorvenheid van 
„zeden, als toen het gemeenebest beheerschte. Nooit 
kocht hij eenig goed der verbannenen ; nimmer heeft 
hij iemand aangeklaagd, met niemand eenig Regts« 
geding gehad, Van de aan hem opgedragen waar- 
digheden van Prefect der Confuls en Praetoren heeft 
hij den naam aangenomen, zonder van dezelve 
eenig voordeel te trekken. Door dit alles won 
hij en behield ook de algemeene achting, wel 
ke vermeerderde, naarmate men overtuigd - werd, 
dat zijne handelwijze alleen aan zijne vaste begin= 
selen van pligt, niet aan hoop noch vrees was toe 
te fchrijven. Bekend als een gezworen vijand van 
alle. onwaarheid, welke hij nimmer zeide noch dul- 
den kon, als een heilig vereerder van zijn gegeven 
woord , als een getrouw volbrenger van allen door 
hem opgevatten arbeid, als de zorgvuldigfte bezor- 
ger van de belangen der beide cicero’s, van cATO;, 
van Q. MARIUS ; VAN HORTENSIUS , Van. AULUS 
ToRQUVATUS en- vele andere Romeinfche edelen, 
werd hĳ algemeen vereerd als degeen die, niet 
uit vadzigheid , maar uit overtuiging , zich van de 
openbare zaken onthouden had, Overal bleef zijne 
onwankelbare standvastigheid, zijne nimmer wijkende 
vriendelijkheid „ zijne teedere deelneming. hem de 
waarborg van eéns ieders genegénheid. Zijn moe 
derlijke oom , Qe CAECILIUS, van de ongemakke- 
- lijk= 
