304 _TITUS POMPONIUSATTICUS, 
hij ene onafgebroken briefwisfcling hield , de 
krachtdadigfte ‘hulp „ de inilddadigfte onderfteuning 
gefchonken „-toen deze genoodzaakt was het geredde 
vaderland. te ontvlugten. 
„Maar boven alles bleef ‘hem dat vaderland heilig. 
Standvastig weigerde hij de zeldzameveer , welke 
hem de Atheners, bij zoo vele openlijke blijken van 
achting, geftadig wilden opdringen, om burger van 
Athene te worden. ” Altijd hield hij het voor het 
eerfte gefchenk der “fortuin , dat hij in die ftad 
geboren «was, in welke het, gebied der wereld 
huisvestte 3 altijd bleef hij dien zetel beminnen, 
aan welks voeten zijne jeugd ontloken was, welke 
hem aan de borst zijner zoo zeer door hem gelief= 
de moeder, aan de hand zijns geachten vaders had 
zien opgroeĳĳen 3 altijd bleef het zijn roem, daar 
nog te huis te behooren, waar hij het eerfte dag- 
licht gezien. had. Maar echter kon ook geen afe 
ftand den aard zijner genegenheid veranderen. Toen 
SYLLA, terugkeerend uit Zziën, in dthene kwam, 
en door den omgang met POMPONIUS-. zoo zeer werd 
bekoord, dat hij met alle magt van overredifg aan= 
drong, om met hem in Jtaliën terug te keeren, 
wat meent gij, M. H! dat zijn antwoord was? — 
Hij, die den volksgezinden aanhang niet had willen 
bĳĳftaan, gaf hĳĳ zich aan «den vleijenden toon van 
het zegevierend hoofd der Patriciërs over ? ‚Neen „’ 
antwoordde hĳj, „ nimmer zal ik mij tegen hen 
‚ taten geleiden , welke ik verlaten heb, om niet 
sy tegen u de wapenen op te’ vatten.” Zoo leef. 
de. hij weldadig,» bemind, maar tevens ftandvas- 
| tig, 
