302 TITUS POMPONIUS ATTICUS, 
ken. Vredelievendheid was eene misdaad, onparttij= , 
digheid de leuze des;doods. 
Arricuss de bloedverwant ‘van suLPICIUS, was 
onder allen aan -het eerfte gevaar blootgefteld: zijne 
betrekking tot” dezen: aanvoerder “der « volkspartij , 
en zijne vriendfchap met’ den jongen maRIUSs fche-e 
nen hem tot deze zijde op te eisfchens- zijne gee 
-boorte vorderde hem aan den kant der Patriciërs. 
Maar ATrTicus, M. H! was de-eenige „ voor wien 
het bewaard. bleef geene partij tevkiezen. » Midden 
onder die geweldige beroeringen bleef hij, als eene 
onbewegelijke “rots in het midden. der. bruifende 
golven; zijn eigen meester, en weigerde zoo wel 
der eene, als der andere partij alle deelneming aan 
hunne ontwerpens De zachtheid van  zijnen- vree 
delievenden aard was door het beoefenen der wee 
tenfchappen verfterkt, en had zich tot eene wijs- 
heid des levens gevormd, welke. den jeugdigen 
. man eene bedaardheid en gelatenheid deed oefenen, 
die de doldriftigheid der ervarene grijzen had moe= 
ten” befchamen. … Met haar beftreed hij, zoo lang 
hij kon „de aanzoeken en verwiĳjtingen der ijverige 
aanhangers van beide partijen „ en. bleef der men- 
fchelijkheid getrouw 5 zij deed hem de hevigheid 
van den jongen MARIUS vermijden „ maar weder- 
hield hem echter niet om denzelven, toen hij ges 
bannen. werd, de handsen de krachtdadigfte hulp 
te-leenen5 zij hield hem tegen allen beftand , — 
tot dat, na den moord van suLpicius , de verdeeld- 
heid der gemoederen hem niët langer wilde toe= 
Staan’ zijne rede te volgen, maar baldadig” bijs 
od ftand 
