298 TITUS POMPONIUS ATTICUS, 
, 
tusfchen „Rome «en „Karthago , was ‚ beflist. Op 
weinige «landftreken. na was,de geheele. bekende 
wereld onderworpen. De wetenfchappen „ welke 
den vrede. beminnen „ begonnen te ontluiken; het 
gezegend Griekenland leenderzijne fchatten- aan de 
weetgierigheid der Romeinfche jeugd ;-eene nieuwe 
zon. ging op voor de,groote wereldftad „en ‚bee 
loofde eenen verrukkelijken dag. Lucius TORQUA= 
TUS, de jonge MARIUS „ MARCUS CICERO, QUINTUS 
HORTENSIUS ; vormden eenen bekoorlijken kring van 
beminnelijke kinderen, wier uitftekende gaven het 
hart hunner ouderen. verrukten , wier onderlinge 
vriendfchap hunne harten. voor de toekomst vere 
bond, wier uitnemende geestvermogens. de. voor- 
boden fchenen te zijn" van die grootheid ; welke 
eenmaal de. bewondering. van alle nageflachten zou 
tot zich trekken. … 
Maar boven. hen allen zag men hunnen leerge- 
noot, den jeugdigen ATTIcus, uitblinken. 
Uit een der oudfte geflachten van Rome, in ride 
derlijken ftand en van eenen rijken vader. geboren, 
was hem het nog grootere geluk te beurt gevallen , 
dat die vader ook van een minzaam karakter, en een 
uitnemend: beminnaar der letteren was. Van. zijne 
eerfte jeugd af werd deze zin in hem overgeftort „ 
en hij werd in alle takken van wetenfchap” onder- 
rigt, voor welke zijne jaren hem vatbaar maakten. 
Daarnevens had de natuur zelve hem tot den lieve- 
ling der wetenfchappen gevormd, en hem, bij eene 
uitftekende vlugheid: van. bevatting „ ook zulk. eene 
mitnemende. vaardigheid. en. aangenaamheid. van ‚uit 
bh fpraak 
