EERSTE KRIJGSTOCHT, «289 
Een tranenvloed van finart … en “vreugd 
Vliet langs zijn’ kaken neêr 5 
Hij drukt” het kil- geraamte aan 'e hart 
En kust het keer op keere 
En ‚ în dat treffend oogenblik 
Verfchijnt zijn trouwe. ftoet , 
Die , met een’ dankbren vreugdenkreet, 
Zijn’ eed’len Meester groet, 
Zij vonden ’t ftervend paard «op “weg; 
En, van *t gezicht ontfteld,- 
Waande elk van hen ,’ dar Hollands Graaf 
„Door moorders. werd geveld, 
Dan , rFroris toont hun ?’% vorftenlijk , 
Terwijl zijn blijde mond 
Hun ’s Hemels eeuwig wijs beftier, 
En ’s moorders ftraf verkondt, . 
En rroris vouwt de handen faam’ 
En knielt aanbiddend neér, 
En al de hofftoet knielt met hem 
En looft den Hemelheer, 
Nu voert: men , met gepasten tred 
En ongedekte kruin 
Het overfchot des braven Helds 
Naar Alkmaars zandig duin. 
Men 
