VAN TACITUS, ALS GESCHIEDSCHRIJVER. 13 



Het fpreekt van zelve , dat die gedachten en waar- 

 nemingen, als behoorende tot droevige onderwer- 

 pen, van deze derzelver oorfprong en kleur ont- 

 leenen : van daar dat verfchrikkelijk ware , dat 

 verfchrikkelijk fchoone , dat wij bij hem telkens 

 ontmoeten , en ons voor den fchrijver inneemt, 

 ook dan, wanneer wij bij zijne verhalenrfidderen. 



Langs dezen weg wordt alles wat hij vermeldt , 

 belangvol en leerrijk ; en hij , die nu nog die ge- 

 dachten en waarnemingen , op hetgeen hij in zijnen 

 leeftijd zag , of dulden moest , verkiest toe te pas- 

 fen, vindt daartoe bij TACITUS oveivloedige gele- 

 genheid. 



Ook wij hebben gezien den val en de vernede- 

 ring van grooten , en het gedrag hunner vleijers bij 

 hunnen val : wanneer TACITUS die van AGRIPPINA 

 affchildert, toen zij in NERO'S ongenade gevallen 

 was, zegt hij: terftond was haar drempel ver- 

 laten; niemand die haar troostte ; niemand die 

 haar kwatn bezoeken dan eenige weinige vrou- 

 wen ; en deze nog onzeker , of zulks was uit 

 liefde of uit haat: niets is er onder de fterve- 

 ^ lingen zoo wankelbaar en onzeker dan de roem 

 van mogendheid , die op haar eigen kracht niet 

 rust" (*). 



Zoo merkt hij , van GALBA fprekende , naar waar* 

 heid op: Als een Vorst eens in haat geraakt, 

 hetzij hij wel of kwalijk handelt, men legt hem 

 , alles ten laste" (f). 



Meer 



/Inn. Lib. XIIL Cap. ip, 

 Hist. /. 7. 



