VAN TACITUS, ALS GESCHlEDSCHRIJVER. 1 5 



M oproer in Rome: men zettede die palen, zelfs 

 toen onze zeden nog zoo bedorven niet waren 

 fmts verbood men geldleeningen die den woe- 

 M ker verbloemden door verfcheidene wetten 

 trachtte men het bedrog der gierigheid tegen te 

 w gaan, maar deze, naarmate men die tegenging, 

 kwam telkens onder eene nieuwe gedaante te voor- 

 fchijn, Verfchrikt door het groot getal fchul- 

 digen, verzocht de Praetor de tusfchenkomst van 

 den Raad de befchrevene vaders beefden voor 

 zich zelven , want niemand onder hen was vrij 

 w van fchuld de fchuldeifchers wilden geheel 

 betaald zijn ; de fchuldenaars konden dit niet wei- 

 M geren zonder verlies van achting en eer. Hier 

 van daan kwamen vele verzoeken van uitftel, be- 

 wegingen en regtsgedingen de gewone toe- 

 vlugt tot koopen en verkoopen bragt een ver- 

 M fchillend uitwerkfel te weeg door de 

 menigte der te koop aangebodene goederen , daal- 

 den dezelve in prijs; zoo dat, hoe meerder ie- 

 mand in fchulden flak, hoe moeijelijker hij ver- 

 koopen konde ; velen raakten in armoede , en het 

 ,, verlies hunner goederen fleepte dat van him aan- 



zien en achting met zich" (*). 



Maar hetgeen wij in onzen gefchiedfchrijver voor- 

 namelijk hebben te bewonderen , is het gelukkig en 

 krachtig penfeel , waarmede hij de listen en ver- 

 mommingen der flaatkunde , en vooral die van eenen 

 TIBERIUS, en tevens de zwakheid der menfchelijke 

 driften , heeft weten af te fchilderen. 



Geen 

 (*) Ann. Lib. PI. Cap. 16, 17. 



