VAN TACITUS , ALS GESCHIEDSCHRIJVER, ftl 



tuitingen en het herdenken zijner deugden ge- 

 vierd" (*). 



De komst van AGRIPPINA,, eerst op het eiland 

 Corcyra , daarna te Brundufium 9 met de Hjkbus , 

 waarin de asfche van haren GERMANICUS , fchildert 

 hij vervolgens met levendige en treffende verwen; 

 dit lezende , vergeet men dat de fchrijver verhaalt : 

 met ziet de getrouwfte vrienden van AGRIPPINA, 

 vooral de krijgslieden , die onder GERMANICUS ge- 

 diend hadden , ja zelfs onbekenden, uit de om- 

 Jiggende fteden haar te gemoete ijlen ; men ziet het 

 ftrand, de wallen en de daken van Brundufium 

 met eene fchaar van weenen^en bedekt; men hoort 

 dezen elkander vragen : of men de vorftelijke we- 

 duwe , al zwijgende , of plegtflatig zoude begroe- 

 ten? mmiddels aanfchouwt men de vloot , die haar 

 aanvoert, niet naar gewoonte met fnelheid opko- 

 men 9 maar langzaam en droevig aanroeijen ; nu ziet 

 men AGRIPPINA, met de heilige lijkbus in hare 

 armen , met twee harer kinderen , uit het fchip aan 

 wal getreden , aller fchreijende oogen tot zich trek- 

 ken ; en men hoort gelijktijdig het openlijk rouw- 

 misbaar van naastbeftaanden , van vrienden , van 

 mannen en vrouwen ; men ziet 9 men hoort niets 

 dan fchreijen en weeklagen , tranen en klagten, 

 welke zelfs die van het gevolg van AGRIPPINA, 

 door lange rouw afgemat, overtrefFen (t). 



Hoe gaarne zoude ik met onzen gefchiedfchrijver 



nog 



(*) Ann. Lib. 11. Cap. 72, 73. 

 Lib. III. Cap. i. 

 B 3 



