VAN TACITUS, ALS GESCHIEDSCHRIJVER. 25 



overal , waar hij van den (land van gefchiedfchrijver 

 tot den rang van dichter zich verheft, ons mede, 

 en doet ons op zijne feilen verlieven; het zijn, 

 ja , gebreken , maar gebreken van een genie, ge- 

 breken van TACITUS ; feilen die altijd beminneUjk blij- 

 ven , wanneer een fchrijver , met den eigendommelij- 

 ken geest van TACITUS niet bedeeld, dezelve maar 

 niet navolgt ; want hetgeen by TACITUS , ten dezen 

 opzigte 9 fchoonheden zijn , ontaardt bij een fchrij- 

 ven van dezen ftempel in afzigtelijke gebreken; 

 wee den dichter, wee den fchilder , die de fchoone 

 gebreken van eenen VONDEI, of REMBRANT pogen 

 te volgen! maar wee ook den kunstregter, die hunne 

 feilen durft veroordeelen , wanneer hij niet in ftaat 

 is , ook het betrekkelijk fchoone daarvan te gevoelen 

 en te doen opmerken ! 



Ons verrukt het dichterlijk maar verfchrikkelijk 

 fchoon tafereel , door TACITUS van de dwaze 

 dwingelandij van DOMITIANUS opgehangen; hoe be- 

 fpottelijk wordt voor ons , dit lezende , niet de 

 poging der heerschzucht , om door het vervolgen 

 en ftraffen van edelaardige fchrijvers en het ver- 

 branden hunner fchriften , de achtbare ftem des 

 volks, de vrijheid der regenten, en de kracht des 

 gewetens te fmoren ! hoe deelen wij niet in de 

 ellende van dusdanige flavernij , wanneer hij ons 

 die affchildert in tegenoverftelling van de vrijheid 

 der vaderen als zelfs de gemeenfchap van fpreken 

 en hooren belettende, alleen overlatende het her- 

 denken, omdat het boven de magt van dwinge. 

 landen is der menfchen geheugen te vernietigen 



B 5 zoo 



