OVER DEN INVLOED 



.,.,. 



* 



V A tf 



P E T R A R d A 



OP D E 







KLASSIEKfi LETTERKUNDE; 



doo* 

 M'. /. P. VAN WALREE. 



JLJr is in de gahfche gefchiedenis welligt geen 

 eenig tijdvak, waarover de gkvoelens der geleerdeii 

 riieer verfchillen en uiteenloopen , dan het tijdvak, 

 hetgeen dnder den naam der Middeneeuwen bekerid 

 ftaat, en nogtans is er geen, hetwelk meerdere 

 beoefenaars heeft gevonden. Indedaad, het is op- 

 merkingswaardig, hoe gaarne zoo vele, niettegen- 

 ftaande dit verfchil van gevoelens, by die zooge- 

 naamde Middeneeuwen verwijlen, zich bezig hou- 

 dende, om oude verhalen en fprookjes, even als 

 goud en zilver, op te delven. Of veroorzaakt dit 

 het duistere en raadfelachtige , hetgeen, het is niet 

 te ontkennen, die tijden nog deeds omhult? Heeft 

 dit misfchien voor fommigen iets aanlokkelijks en 

 aantrekkelijks , even als aan eenigen dat tyddip des 

 dags het aangenaamde is, wanneer de dag en het 

 duister zich te zamen vereenigen , en een gemengeld 



VI. D. i. C licht 



