38 OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



jaden en te verbieden. Want men vreesde, dat 

 bij onftandvastige en weeke gemoederen, en bij die- 

 gene, die op het glibberig pad der eigene over- 

 tuiging willen ftaan, ligtelijk de redeneringen en 

 fchilderingen der ouden de gevoelens dermate aan 

 het wankelen zouden brengen, dat zij, van het eeti 

 tot het ander als het ware voortgezweept, niet met 

 cene voile overtuiging de Christenleer zouden aan- 

 kleven , zoo als het fcheen te betamen. Toen ech- 

 ter de Christen -Kerk zich eens gevestigd had, en 

 niet meer dreigde in te ftorten , kon zoodanig een 

 verbod niet dan zeer nadeelige uitwerkfelen te weeg 

 brengen. En nogtans werd in eene Kerkvergade- 

 ring te Carthago aan de Bisfchoppen verboden , de 

 fchriften der ouden te lezen , dan alleen met het 

 doel, om der Kerke nut te ftichten en derzelver 

 roem te handhaven. De wetenfchappeUjke en let- 

 terkundige beoefening werd aldus gansch uit het 

 oog verloren. Kerkelijke fchrijvers ook, zoo als 

 HIERONYMUS en Paus GREGORTUS (*), fchoon hunne 

 eigene fchriften met de kennis der ouden doorkrieed 

 zijn, hielden het voor eene berispings- en doem- 

 waardige zaak, de fchriften der oude dichters te 

 beoefenen , en deze beuzellng , zoo als men zich uit- 

 drukte, nate volgen. Zoodanig een, door eene Kerk- 

 vergadering uitgevaardigd en door Kerkvaders ver- 



fterkt 



Zie HEEREN, het bovengemelde Werk, Deel I. 

 HALLAM , Gefchichtlicke Darftellung des Mittelalters , Deel 1C 

 opheteinde. BRUCKSR, Historia Philojophiae. III. p. 591 

 et 



