44 OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



te volgen, daar dezelve over hooge onderwerpen 

 liepen en zeer fchielijk een' toelichter behoefdew. 

 DANTE'S fomber karakter was buitendien afkeerig 

 van vele gezamenlijke pogingen, en zijne door 

 ongelukken verbitterde geest had hem wel bewonde- 

 raars, maar geene vrienden aangebragt, welke 5 met 

 dn doel, te zamen met hem vereenigd, ter uitbrei- 

 ding der oude fchrijvers konden medewerken. Doch 

 heeft het voorbeeld van DANTE , de bijna goddeHjke 

 vereering , die deze VIRGILIUS toedroeg , by PE- 

 TRARCA den lust niet ontftoken, om door middel 

 der Romeinfche fchrijvers, en door hunne voor- 

 beelden zich ook eene duurzame eerzuil te ftich- 

 ten ? Heeft de .eerbied , met welke men over 

 DANTE na deszelfs dood fprak, bij hem niet even 

 fterk gewerkt, als toen THUCYDIDES in de fpelen van 

 Griekenland^ tot groote geestdrift en be Wondering 

 der toehoorders, HERODOTUS een gedeelte zijner 

 gefchiedenis hoorende lezen, daardoor ook aange* 

 fpoord werd, zich ztilk eenen roem te verg^ren? 

 Het is waar , men mag het vermoeden , en dit ver- 

 moeden wordt door de vriendfchap van PETRARCA 

 jegens BOCCATIUS, dien vriend en lofredenaar van 

 DANTE, verfterkt: maar wonder is het, dat in PE- 

 TRARCA'S fchriften zoo weinig aangaande den vader 

 der Italiaanfche taal te vinden is. Misfchien flelde 

 PETRARCA weinig prijs op de Italiaanfche werken 

 van dezen , even zoo , als hij zelf over zijne Son- 

 netten dacht? Of werkte de wangunst een weinig 

 op hem , zoo als eenigen hem hiervan befchuldi- 

 gen? Hoe het zij, PETRARCA en DANTE ftaajn in 



de 



