OP DE KLASSIEKE LETTERKUNDB. 49 



ten prooi werden gegeven , en tot ftillen zijner 

 droeflieid, alleen CICERO'S rhetorifche werken, en 

 de Virgilius , even als genade ontvangen hebbende, 

 half gezengd 5 hem door zijnen vader werden toege- 

 rcikt. Het fcheen aan PETRARCA , alsof hij zelf 

 aan de vlammen was overgegeven. (Om dit in het 

 voorbijgaan op te merken, is deze daadzaak weder 

 een bewijs , hoe luttel men toen die werken telde, 

 daar een vader , die zelf CICERO eenigzins waar- 

 deerde , dezelve liever in het vuur deed werpen , 

 dan, zoo als hij dacht, zijn' zoon door dezelve 

 te bederven.) Deze geredcle boekjes waren hem 

 toen genoeg , en na den dood zijner ouders liet hij 

 de ganfche ftuctie der regtsgeleerdheid varen (*); 

 niet omdat hem dezelve in alle deelen onaartgenaam 

 voorkvvam , want ze gaat met de kennis van vele 

 oude zaken gepaard en vermengd, en daarenboven 

 is het gezag der regtsgeleerden groot en uitftekend; 

 maar alleen om de rede , dat deze zoo achtings- 

 waardige wetten , door de flechtheid en bedorven- 

 heid aer menfchen , ontaard werden , en het hem 

 bedroefde zaken aan te leeren, dewelke hij niet te- 

 gen zijn geweten kon behandelen, en, wilde hij 

 z'yn geweten volgen en dezelve alzoo toepasfen, 



zou 



(*) Studium illud destitui , non quia legum non place~ 

 ret auctoritas , quae absque dubio inagna esf , et Romanae 

 antiquitatis plena, qua delect or , serf quia earum usus ne 

 qititia hominum depravatur : itaque pfguit perdidisccre , 

 quo inhoneitc nti nollem , et honeste vix possem, et 11 

 vellem, puritas inscitiae tribuenda euet Ep. ad Post.) .; 



VI. D. i. D 



