5* OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



overal kleine werkjes verzameld, dikwijls hetzelf- 

 de , en zelden iets hetgeen ik wenschte. Zoo 

 gaat het met de menfchelijke zaken ; veel had ik 

 te veel , en veel ontbrak mij. Van alle fchrij- 

 vers kwam CICERO my altijd voor , bij uitftek 

 wijs te zijn , en nadat ik QUINTILIAAN gelezen 

 had, betuigende , dat degeen , wien CICERO be- 

 haagt, goede hoop voor zich voeden mag, vond 



ik 



i 



Cicero placebit. Circa 25 vitae annum , inter Be?gas , 

 Hefoetiasque festinans , cum Leodium pervenissem , audito 

 quod essef ibi bona copia librorum , substiti , cowiies de- 

 tinui , donee unam Ciceroni's orationem - manu amid , alte- 

 rant me a manu scripsi , quam poitea per It attain effudi, 



/ 



et, ut rideas t in civitate barbarica , atramcnti aliquid, 

 et id croco simillimum , reperire magnus labor ///. , Et 

 de libro quidem Reipublicae jam desperam , librum de 

 Consolatione quaesivi anxie, nee invent; quaesivi el librum 

 de laude philosophiae, quod titulus exstabat in libris 

 dugustini; legi librum intentissime , sed puduit errasse 

 tamdiu , et remami certm , librum won esse de laude philo- 

 sopfriae , esse autem Ciceronis Stylus judicio erat. Fait 

 enim coelestis viri illius eloqusntia imitabilis nulli 

 Posthac cum Neapolim venmem , Barbatus Sulmonensis 

 amicus optimus parvutn Ciceronis librum mi hi donavit , 

 cujus in fine principium solum erat Academicorum. Obtu- 

 lerat caws mihi jam antea venerabilem quemdam senem , 

 cujus nomen Raymundus Superantius. llle copio issimus li- 

 brorum fuit , et ut Jurisconsultus alia cuncta despiciens , 

 praeter unum Titum Livium^ quo delectabatur, llle mihi 

 et commodando iibros et donando supra modum faciiis fuit ; 

 librum Ciceronis de gloria ab hoc habui, et farrottii et 

 Ciceronis aliqua. Epist. Senil* XV. Ep. i. 



