g6 OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



nen vriend toezendende (*) : Gij hebt mij , van 

 het uiteinde van Europa, een gefchenk gezon- 

 den , het edelfte en fchoonfte en tiwer waardigfte , 

 hetgeen gij mij kondet fchenken gij hebt mij 

 HOMERUS gezonden , met in eene vreemde taal , 

 en overgezet, doch zuiver en onvervalscht, zoo 

 als dezelve uit dien goddelijken geest is uitge- 

 vloeid : voorwaar een groot gefchenk , wiens 

 waarde alles te boven zou gaan, bijaldien gij 

 zelf met HOMERUS waart overgekomen , opdat 

 ik onder uw geleide dien geest zoude leeren 

 kennen, en die wonderen waarvan HORATIUS 

 met zoo veel geestdrift fpreekt. Nu ftaat HOME- 

 RUS naast den Vorst der Wijsgeeren , zonder 







Homerum tu mihi donasti, cum non in alienutn 

 sermonem violento alveo derivatum^ sed ex if sis Graeci 

 eloquii scatebris purum et incorruptum , et quails pri* 

 mum divino illi profluxit ingenio. Summum utique et , 

 si verum rei pretium exquiritur , inaestimabile wunus 

 habeo, cui nil possit accedere 9 si cum Homer 9 hie quo- 

 que praesentia largireris , quo duce peregrtnae linguae 

 fngressus angustias , laetus et voti compos , dono hoc frue- 

 rer , ac conspicerem speciosa miracula , de quibus in arte 

 foetica Horatius. Sed nunc quid agam? Barlaam nos- 

 trum mihi mors abstulit. Nunc Homerm apud me 

 fnutus t imo vero , ego apud ilium surdus sum. Gaudeo 

 famen et amplexu solo. Erat mihi domi , ab occasu 

 yeniens Plato Philosophorum princeps, Graecos spec* 

 tare* et si nihil aliud, certe juv&t. Neque praeterea 

 fnify spes eripitur aetate hac profectds in literis ves- 

 frts , in quibtts aetate ultima pro/ecisse adeo cernimus 

 Epi st. Par^ pp. XX. 



\ A t 



