OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



fchoonheden uit HOMERUS had overgenomen, en 

 hem alzoo van roof befchuldigd (*>"? 



Welke omftandigheden , of de dood eens bloed- 

 verwants of andere rampen zijne vrienden of be- 

 kenden droefgeestig maakten, hij trachtte en door 

 godsdienftige en zedekundige recleneringen hen op 

 te beuren, geene voorbeelden fparende uit de vroe* 

 gere zoo gewijde als ongewijde gefchiedenis , en 

 uit de fchriften der Ouden, om hen te overtuigen, 

 dat rampen het deel der menfchen zijn, en geene 

 hinderpalen aan de tevredenheid moesten aanbrengen. 

 Zoo liet PETRARCA geene gelegenheid na, die 

 oude fchrijvers zich te herinneren. In het boek 

 waarin hij zijne bekentenisfen fchreef , befchrijft hij 

 dikwerf zijnen eigenen toeftand met de woorden 

 van VIRGILIUS. Ook dit was hem nog niet ge- 

 noeg. Hij wilde zich , als het ware , in die oude 

 tijden verplaatfen , en de vereeniging dier godde* 

 lijke zielen vertegenwoordigen : van daar noemde 

 hij zijne vrienden SOCRATES en LAELIUS : van daar 

 noemde hij ook zijn buitengoed Liternum 9 gcden- 

 kende aan de Villa van SCIPIO : van daar was het 

 hem zoo genoegelijk zijne vrienden z66 aan te fpre- 

 ken en zich te verbeelden, dat wanneer deze bij 

 hem te Arqua was , de zoo achtingswaardige 

 vriend van SCIPIO , op Liternum bij hem leefde. 

 Aangename en nuttige verbeelding, welke niet an- 

 ders kon , of zij moest deze vrienden tot liefde 



voor 



C*) FamiJ. L. I. Ep. 3. Cum corpore moritur invidia % 

 vivitque cum corpore etc. Fatnil. Lib. V, Ep. i. 



