OP DE KLASSIEKE LETTERKUNDE. 63 



voor het fchoone opwekken en eene heilzame geest* 

 verrukking aanbrengen ! 



Dat PETRARCA met verrukking de werken der 

 Otiden las, getuigt hij zelf. Daar ik niet dan 

 verzadigd mijne boeken kan verlaten, gaat de dag 

 Corns om , zonder dat ik fpijs gebruike , en 

 breng ik den nacht foms flapeloos door" (*). 

 In deze geestvervoering ontftonden dan de brieven , 

 welke hij aan de oude fchrijvers , zoo als aan 

 CICERO, aan VARRO en anderen opdroeg, hen dan 

 kende voor de nuttige lessen , die hunne fchriften 

 bevatten ; zich dezelve als levendig voor oogen del- 

 lende, en als het ware met hen levende (f). In 

 dezen letterarbeid werd dus zijn meeste tijd door- 

 gebragt, en het is geen wonder, dat deselve veler- 

 hande aanmerkingen deed geboren worden. Zoo vindt 

 men, b. v. , in zijne fchriflen veel over de aard* 

 rijkskunde , en onderzocht hij in eenen brief, waar 

 het eiland Thuh^ de eindpaal der wereld, zoo als 

 HORATIUS zeide, gelegen was (). Zoo gaf hij 



aan 



r* 



(*) Episf. Variar: 22. Dies impransus, nox insomnis 

 praeterlabitur. 



^t) I n het boek ad qtiosdam ex veteribus illustrioresi 

 waarvan de eerfte brief, gefchreven aan CICERO, uit 

 ferona, en handelende over de brieven van dezen, 

 fchijnt aan te toonen, dat PETRARCA deze brieven in 

 Verona het eerst heefc gevonden. 



() Ook fchijnt hij een zeer opgeklaard denkbeeld 

 omtrent den ftijl der oude fchrijvers gehad te hebben. 

 In eenen brief aan BOCATIUS klaagt hij , dat men dikwijls 

 onder den naam van eenen fchrijver lets opdischte, hetgeen 



de- 



