> OP DE KLASSIEKE LETTERKUNDE. 6} 



en gene onder die eener kudde, welke him is 

 toevertrouwd; en in zijne wijsgeerige werken, zoo 

 als in het werk de remediis utriusque fortunae 

 en andere, voeren zinnebeeldige perfonaadjen , zoo 

 als de vreugd en de droefheid^ het woord. Hier- 

 uit kunnen wij zien, dat PETRARCA niet vrij was 

 van die verkeerde zucht, die zich toen zeer ver- 

 fpreid had; maar nogtans is dit tevens een duidelijk 

 bewijs, dat het hem niet genoeg was de fchriften 

 der Oiiden te leeren kennen, maar dat hij zich de- 

 zelve trachtte ten nutte te maken en in het hart 

 te prenten. 



Tot dus verre hebben wij PETRARCA befchouwd 

 als een vlijtig verzamelaar en een getrouw beoefenaar 

 van de fchriften der ouden; het wordt nu tijd te zien, 

 hoe hij de gevoelens 9 die de overhand genomen had- 

 den , tegenwerkte , den roem der verwaarloosde fchrij* 

 vers handhaafde en verkondigde ; hoe hij eene gansch 

 andere wending aan de ftudie der letteren aanbragt, en 

 door zijn voorbeeld de geestdrifc daarvoor opwekte. 



Wil iemand bij het befchouwen en ontvvikkelen 

 eeniger belangrijke zaken het oude, door veletf 

 gevolgde voetpad verlaten en vermetel een ander 

 inflaan , men ftaart met verwondering den man 

 aan , die , op zijne eigene krachten fteunende , 

 den gebaanden weg verlaat, om, zoo als het 

 fchijnt, in het duister te dolen : maar gaat het 

 zoo verre, dat deze floutmoedige mensch nieuwe 

 gevoelens voor oude , tracht op te wekken ; 

 de achtbaarheid eener aangenomene zake , en 

 den eerbied , die dezelve vervvekt , door een* 



E 2 glim- 



