-68 OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



gliinlach van minachting tracht te doen vervangen; 

 wanneer deze aan groote namen en een verkregenen 

 roem de floutmoedige hand durft flaan , om de eer- 

 zuilen omverre te werpen, door de bewondering 

 der Eeuwen geheiligd, dan vergroot zich de ver- 

 wondering, en velen die op het bezit en het 

 voorftaan dier oude gevoelens trotsch zijn, en in 

 dezelve hunne eer en hunne grootheid aanfchou- 

 wen , vervolgen met haat en wangunst dezen mensch , 

 en trachten deszelfs naam te verduisteren en te 

 bekladden. Dit moest PETRARCA ook ondervinden, 

 wanneer hij den verkregenen roem der Scholastieke 

 Wijsbegeerte, de namen van ARISTOTELES, AVER- 

 Roes , AVICENNA durfde aanranden , PLATO'S naam 

 verkondigde, en in andere vakken, zoo als in de 

 Geneeskunde, den grooten naam van HIPPOCRATES 

 wilde doen kennen aan diegenen , die alleen van 

 AVICENNA en de Arabifche fchrijvers fpraken, zon- 

 der aan den Geneesheer van Cos te denken. Geen 

 wonder was dit , en nogtans aarzelde hij niet. Waar 

 het in zijne werken pas gaf, trok hij tegen die 

 zoogenaamde Dialectics ^ die in woordentwisten en 

 redekavelen hunnen tijd doorbragten, te velde. 

 Hij raadde zijne vrienden aan , dezelve ge'en gehoor 

 te fchenken, en zich niet willens den blinddoek 

 voor de oogen te laten binden. Eens fchreef hy 

 aan een' zijner vrienden (*): w het is onvoorzigtig 



(*) Temerarium est cum hoste confligere., qui non tarn 

 victoriam appetit quam certamen. Scribis quemdam senem 

 Dialecticum meis titteris vehementissime permotum, quati 



