OP DE KLASSIEKE LETTERKUNDE. tfp 



en gevaarlijk te willen ftrijden met diegenen,welke 

 niet zoo zeer de overwinning , dan wel den ftrijd 

 zelven najagen. Gij zegt mij , dat zeker oud rede- 

 kunftenaar door mijne brieven bewogen, daar ik 

 zijne kunst laafcte, gedreigd heefc mij met eenen 

 ^ krachtigen brief te verpletteren , en dat gij dien 

 brief lang verwacht hebt. Verwacht denzelven 

 niet meer. Of het eene bekentenis zij van on- 

 kunde , of fchaamte om den ftijl , dergelijke lieden 

 zijn ontembaar in hunne tong; doch zij ftrijden 

 nimmer met de pen. Zij willen hunne ligte wa- 

 penen niet toonen , en, volgens de wijze der 

 Parthen ftrijdende , vlugten zij , al voorbijgaande 

 woorden als pijlen in den wind werpende. Daarom 

 ^'is het niet goed met deze menfehen te kampen, 

 want de ftrijd is him grootfte vermaak, en, volgens 

 ^ VARRO , gaat door het twisten de waarheid te gronde. 

 Vermljd dan dezen perfoon , indien gij de waarheid 

 en de deugd lief hebt. Doch helaas ! waarheen zullen 

 * wij vlugten? De eilanden zelfs zijn met ztilk flag 



v, van 



artificium suum ego damnaverim ; ideo palam fremere et 

 ntinari multa se quoque in stitdia nostra suis litteris invec* 

 turum. Noli cas expect are amplius numquatn venient. 

 Sive is styli pudor , sive ignorantiae confessio esf, lingua 

 implacabile*) calamo non contendunt. Nolunt apparere 

 quam frivola sunf , quibus armantur , ideoque more Par- 

 thico fugitivatn pugnae genus exercent et volatilia verba 

 jactantes , quasi ventis tela committunt. Cum his suo more 

 contendere temerarium est. Quippe qui summam volupta- 

 tem ex contentions percipiunt etc. etc. Epist. ad Famil. I* 

 7 et 10. 



E 3 



