7* OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



ontftak toen zijne drift, en hieruit ontftond een 

 zeer fcherp werkje over de onwetendheid van 

 andcren en van zichzetven , waarin hij tevens 

 blijken van uitftekende geleerdheid gaf, liet beste 

 bewijs om de lasteraars het zwiigen op te Jeg- 

 gen. Het fchijnt, dat deze menfchen het lezen der 

 oude fchrijvers voor nadeelig en verderfelijk gehou- 

 den hadden, ARISTOTELES of liever zijnen naam 

 voor den eenigen aanzagen , vvien wljsheid was te 

 beurt gevallen; en dat zij niet konden befeffen, 

 hoe iemand, aan de Ouden gehecht, tevens Chris- 

 ten kon zijn; daarenboven fchijnen dezelve geen 

 geloof aan de Christenleer gehecht , en hunne 

 wijsheid en fteun alleen in de Averroi'stifche Wijs- 

 begeerte gezocht te hebben. In het werkje over 

 de onwetendheid enz. rand hij dit gevoelen aan, 

 aantoonende , dat v<56r ARISTOTELES, vvel andere 

 wijze menfchen hadden bedaan, zoo als ANAXAGO- 

 RAS, SOLON, PLATO en nicer andere. Hoe komt 

 ^ ARISTOTELES toch ," zegt hij, aan zijnen hoo- 

 w gen roem ? wie anders heeft hem dien gegeven , 

 als AVERRoes ? maar om geene andere reden , dan 

 degene, die eenen koopman zijne eigene waren 

 doet prijzen. En wat het nadeelige van het lezen 

 der Ouden betreft, en hoe het mogelijk zij tevens 

 Christen te zijn , dit leere het voorbeeld van 

 AUGUSTINUS, wien even als mij CICERO nimmer 

 ? , fchaadde. Want ik twijfel er niet aan , of CICERO 

 ,, zelf zou Christen geweest zijn, indien hij deze 

 leer gekend had, en PLATO, zoo hij te gelij- 

 r kertijd had geleefd, of de gebeurtenisfcu had km> 



