74 OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA 



van PLATO gewagen , moesten deze achting van zelve 

 doen geboren worden. Hierdoor gebeurde het ook , 

 dat hij aan PLATO zijnen rang onder de wijsgeeren 

 trachtte terug te geven , hierop , waar het pas 

 gaf, aandrong, en zelf in zijne denkwijze zoo veel 

 van dezen wijsgeer overnam. Welligt ook is het 

 niet te veel gezegd, wanneer men aan PETRARCA de 

 eer toefchrijft, van de eerfte ftichter geweest te zijn 

 der Platonifche fchool, die naderhand in Italic 9 ten 



tijde der MEUICISSEN, onder FICINUS zulk eenen 







opgang maakte , en van het eerfte den verduisterden 

 naam dezes wijsgeers bekend gemaakt en opgeluis- 

 terd te hebben. Het is reeds veel, het ware ver- 

 nuft te kunnen herkennen. Even als het niet dan 

 aan een geoefend en bedreven oog vrijftaat den 

 diamant van het blinkend foergkristal te onderfchei- 

 den, bevvijst het in de beoordeeling der vernuften 

 eene uitftekende bedrevenheid, het ware groote te er- 

 kennen en te kunnen aanduiden. Eenen gelijken lof 

 verdient PETRARCA, wanneer hij aan de geneeshee- 

 ren van zijnen tijd, die, door AVICENNA en het voor- 

 beeld van andere Arabifche fchrijvers verleid, gaarne 

 in de zoogenaamde Tooverkunst en in de Astrologic 

 doolden, de beoefening der werken van HIPPOCRA- 

 TES aanraadt (*), hierin zijn' tijd voorbijftrevende , 

 en niet dan ter loops aanwijzende , hetgeen nader- 

 hand onze groote BOERHAVE ,en andere treffelijke, 

 mannen altijd flaande hebben trachten te houden ! 

 Dit was evenwei niet genoeg. De genegenheid 



voor 



(*) Epist Senil. L. XII. Ep. ultima. 



