OVER DEN INVLOED VAN PETRARCA . 



had voorgefteld, overhelde. Zoo ook bepaalde hi] 

 zich niet tot VIRGILIUS , maar men ziet uit zijne wer- 

 ken , dat niet minder HORATIUS, TERENTIUS, EN- 

 NIUS en PLAUTUS bij hem bekend en door hem 

 geliefd waren. Trouwens in zijne brieven, die hij 

 vaak op zijne reizen fchreef , worden deze dichters 

 menigvuldige reizen aangehaald, hetgeen een tref- 

 fend bewijs oplevert, dat het onzen PETRARCA niet 

 genoeg wav dezelve in zijne boekerij te bezitten, 

 maar dat hij dezelve veeleer zich geheel en al eigen 

 rnnakte. 



En hoe meer de poezij bij hem geliefd was , des 

 te meer trachtte hij den waren zin voor dezelve 

 op te kweeken. Hoewel toen eenige van gevoe- 

 len waren , dat de dichtkunst niets dan eene 

 beuzeling, niet waardig was beoefend te worden, 

 het gelukte dezen niet, PETRARCA hierdoor af te 

 fchrikken. Hij ftelde, wel is waar, geenen groo- 

 ten prijs op zijne Italiaanfche verzen: maar die 

 in de taal der Romeinen gingen hem fterk ter 

 harte, en hij verachtte de hoop niet, om in die 

 taal den naam van dichter waardig te zijn (*). Over- 

 tuigd 3 dat men , door middel der dichtkunst , ter 

 eere des Christendoms goed kon werken, fchreef 

 hij aan ROBERT, koning van Sicittc (f): ,,Dege- 

 nen, die de ondergang der dichtkunst betreuren, 

 doen dit, devvijl zij dezelve gaarne uitgedoofd 



.(*) Divitiae placeant aliis, mi hi vita quieta. 

 Huic rex , itti qufes, mihi sufficit esse Poeta* 



Deze brief is in gerijmde verzen gefchreven. 

 (f) Lib. Sent/, ad regem Robertuni, 



\ 



