OP DE KLASSIEKE LETTERKUNDE. 8 1 



geliefde ftudie , mef ijver, zonder vrees of angst 

 voort te zettcn. 



Die deed dan ook deze, en met een uitftekend 

 gevolg. Had dus PETRARCA'S brief, die een voor- 

 beeld van vriendfchappelijken ftiji en gevoelens ge- 

 hceten worden mag, den angftigen BOCATIUS niet . g^ 

 opgebeurd en onderlteund, zoo ware deze uitftekende 

 geesi, wien vooral de Griekfche Letteren zoo veel 

 verichuldigd zljn, voor dezelve misfchien geheel en 

 si verloren gegaan. 



Intusfchen ftond de liefderijkheid, die PETRARCA 

 kenfchetfte , hem borg, dat zijne lesfen niet ver-^ 

 fpild zouden worden. Welligt is er nimmer een 

 geleerde geweest, die meer vrienden had, en zich 

 dezelve. meer verbond, dan de geliefde en zangei* 

 van LAURA (*). Men leze zijne brieven bij den 

 dood van zijnen LAELIUS, MAYNARDUS en DE COLON- 

 NA'S; men zal daarin zijn gevoelig hart en diepe 

 genegenheid ontwaren (f), en niemand zai zich 



daa 



(*) Zoo zegt hij in zijnen brief aan de nakomeling- 

 fchap: amidtiarum appetentissimus honetfarum et fidelis* 

 simus cultor fuit. 



<f) In eenen zijner brieven (Tamil. L. V.) befchrijft 

 PETUARCA eenen droom, welUe hem eenen der COLONNA'I 

 voor oogen had gefteld. >, Hij was alleen," zegt hij, 

 en ging over her beekje, hetgcen rondom mijnen tuin 

 loopt, ik kvvam hem te gemoet, vragende; hoe, waar- 

 ora en waar hij zoo alleen naar toe ging, Hij , mij niet 

 ^ antwoordende, zside alleen : Herdenk dentijd, toen wij 

 ons te zaam by de oevers der Gvronne bevonden, hoe 

 onaangenaain u de Pyrenaefche ftorin.en waren; door 

 nn deze ftormen verraoeid* ga ik naar Rome, om nimmer 

 terug te keeren/'^. Pic zeggendc , wilde hij den mm 



VI, D. x. F ' *verv 



i ' L* ' 







