OP DB KLASSIEKE LETTERKUNDE. 



had PETRARCA den algemeenen geest, als het ware* 

 bebouwd; de voorgevoelens , die als onkruld de 

 ware opkweeking der Letteren in den weg ftonden 

 en hinderden, uitgeroeid, en daardoor den geest in 

 (hat gefteld, om het gertrooide zaad door treffelijka 

 vernuften, na hem verfpreid , met vrucht te ontvan- 

 gen en niet te loor te doen gaan. 



Die is de verdienfte van PETRARCA in opzigt 

 tot de klasfteke Letteren geweest. Door zijne les* 

 fen, door zijn voorbeeld, door de geestdrift, die 

 hij wist op te wekken, werden een BOCATIUS, 

 een JAN VAN RAVENNA aangefpoord, handfchriften 

 te verzamelen, de fchoonheid der oude fchrijvers 

 bekend en geacht te maken. Daardoor ontftond de 

 zucht en bereidwilligheid van deze en van andere 

 groote mannen , zoo als van LAURENS VAN MEDICIS 

 en Pans NICOLAAS V, om de Griekfche vlugtelin- 

 gen, die toen reeds het moprdftaal der Turken 

 vreesden en in Italic eene fchuilplaats zochten^ 

 tc ontvangen en aan dezen, naar de oude Griek- 

 fche wijze, en zoo als HOMERUS het leerde, eene 

 guile herbergzaamheid te verleenen. 



Zonder deze bereidwilligheid waren misfchien man- 

 nen, ZOO alS LEONTIUS, THEODORUS GAZA, CHAL. 



CONDYLAS en meer anderen niet in Italic overgeko- 

 men, en zonder de hulp van dezen was het pad, 

 hergeen ten tijde van PETRARCA nog dor, eenzaanl 

 en afgelegen fcheen, en door hem alleen werd betre- 

 den, naderhand niet door velen met vreugde bewan- 

 deld geworden. In de fchool dezer mannen werd de 

 lust tot Latijnfche en Griekfche Letterkunde verde* 

 opgewekt, welke, zich niet bij Italic bepalende, 



F 2 naar 



