ONDERLINGE VERKEERING. 267 



I 



of met dwazcn , onvermogend , om ons te begrijpen 

 en gepast befcheid te geven op hetgeen wij zeggen, 



Als naar ons geluisterd wordt, en wij bemerken, 

 dat ons gefprek behaagt, vermaken wij ons nicer 

 met fpreken, dan met naar een ander te hooren. 

 Hij, die fpreekt, is altijd meer bezig, meer inge- 

 fpannen, meer opgewonden, dan hij , die toeluistert. 

 Onze ijdelheid, onze verwaandheid (of wil men het 

 liever noemen onze eigenliefde ?) verhoogt het ge 

 noegen , hetwelk ons zoodanig fpreken genieten 

 doet : het wordt een vermaak , waar geest en hart 

 tegelijk deel aan nemen. Het hooren daarintegen 

 is fchaars ices meer, dan een vermaak voor den 

 geest alleen : het ftreelt de eigenliefde niet; er gaat 

 zelfs een heimelijk gevoel van vernedering mede 

 gepaard. Daarom ook is de verkeering met men- 

 fchen , boven welke wij ons eenigermate , in geest , 

 verftand en kundigheden , verheven mogen achten , 

 voor onze ikheid veelal de behagelijkfte. 



Een goed gezelfchap moet niet zeer talrijk zijn: 

 men geniet dan niet genoeg, naar zijn begeeren; 

 men is te veel verdeeld, te veel verftrooid. Een 

 onaangenaam gezelfchap daarintegen kan bijna niet 

 te groot zijn : er is dan meer verfcheidenheid ; men 

 ergert zich minder, en men kan zich te gemakke- 

 lijker buiten de gefprekken houden, zonder dat het 

 wordt opgemerkt* 



In het beste gezelfchap zal iemand, die maar 

 eenige levendigheid bezit, zich vervelen, als hij er 

 moet zitten, blootelijk om te luisteren. Bevindt 



S 4 men 



