IETS OVER ONZE 



men zich mi in grooten getale, dan is het Corns 

 bezwaarlijk, om , op zijne beurt, mede eens aan 

 het woord te komen. Ditzelfde nu is weder eene 

 winst, als de kring ons niet beliaagt. Het kost 

 eenen man van geest minder verveling, een min 

 pijnlijk gevoel, eenen hoop dwazen, die onderling 

 kallen , aan te hooren, dan met hen te fpreken en 

 him befcheid te moeten geven. Men kan zelfs 

 zich eenigermate vrij waren van het verdriet van 

 hen aan te hooren, door zich een belangrijk on* 

 derwerp voor den geest te brengen en afgetrokken 

 er over na te denken, 



Naarmate men gezelliger van aart, vlugger van 

 verftand, en befchaafder van geest is, zal een vvei- 

 nig beteekenend gezelfchap ons ook verdrietiger 

 vallen: de keurigst aangerigte disch, de prikke- 

 lendfte fpijs, de geurigfte wijnen zijn gezamenlijk 

 onvermogend, om de leegte, welke wij gevoelen, 

 aan te vullen. -r- Het genoegen daarintegen van 

 zich te onderhouden met gasten , die , gelijk men 

 het noemt, him gezelfchap waard zijn, verheft eene 

 middelmatige tafel tot een feestmaal, De goede 

 keuze zljner gasten, als men ter maaltijd noodigt, 

 en derzelver oordeelkundige plaatfing om den disch , 

 zijn de zekerfte middelen , om zich van het geld, 

 dat er aan be Heed is, niet te beklagen; het is 

 meer: het is tevens een behoedmiddel tegen dc 

 onmatigheid.' 



Men heeft in gezelfchappen tweederlei foort van 

 onderlingen omgang. De eene is voortdurend, als 



IQQ- 



