ONZER KENNIS DER NATUUR. 253 



cerfle maakt gebruik van zijne zintuigen, de andere 

 alleen van het verftand ; maar datgene , waarom het 

 teide te doen is , de oorzaken der verfchijnfelen , 

 of de oorzaken der denkbeelden zijn beide geene 

 voonverpen der zinnen ; geene onderwerpen van 

 waar- of proefneming, .want dat zekere dingen oor- 

 zaken zijn van ander.cn., zien wij niat, .maar wij 

 befluiten zulks alleenlijlt. Daarenboven alle denk- 

 beelden van natuur , eigenfchap , ligchaam, flof, 

 kracht , zijn geene waargenomene , maar vvijsgerige 

 begrippen ; en deze zijn het echter, waarop de ge- 

 heele Natuurkunde berust, zoodat het ons nu niet 

 verwonderen kan, hoe vreemd het ook klinken mo- 

 ge, dat een Wijsgeer -bovennatuurkundige grond- 

 beginfclen der Natuurkunde fchrijven kon (*). Be- 

 rust dan de Natuurkunde in hare grondbeginfelen 

 op de zoogenaamde Bovennatuurkunde ; vyat won- 

 der, dat zij dan ook in haar lot heeft nioeten dee- 

 len: en dat, hetgeen weleer zoo zeker fcheen , zich 



4 



als onzeker heeft betoond. Want deze wetenfchap 

 fchijnt, blijkens de gefchiedenis der laatfte jaren, het 

 echte perpetuum mobile te zijn. 

 Maar, vraagt gij misfchien : heeft dan de Natuur- 



. 



kunde geen het minfte nut van hare ziisterlijke ver- 

 eeniging met de Wiskunde; of is deze misfchien ook 

 al van hare, eeuwen lang bewonderde, hoogte ge- 

 vallen? Waarlijk, M. II. ! zeer veel is de Natuur- 

 kunde aan deze vereeniging verfchuldigd ; want deze 



leert 



(*) IMMANUCL KANT deed zulks in de Metaphyftfche 

 Anfangsgrunde der Naturwisfenfchaft , ate Aufl. 1800. 



R5 



